Stichting 1200 jaar Leiderdorp, 1979 ,188 p.

Uit de Inleiding:
Het samenstellen van een boek over het verleden van Leiderdorp leek een zware opgave. Er diende, dat was het uitgangspunt, een leesbaar boek te komen over de geschiedenis van deze eeuwenoude mensengemeenschap. Het moment heette nabij waarop Leiderdorp precies twaalf eeuwen oud zou zijn. De commissie heeft deze aanleiding met een glimlach voor kennisgeving aangenomen, maar ze aanvaardde de uitdaging. Ze besefte wel dat geschiedschrijving over een plek waar zo lange tijd mensen hebben gewoond grote moeilijkheden met zich mee brengt. De kenners van de vroegste eeuwen, specialisten met een eigen jargon, zouden net zo leesbaar moeten schrijven als degenen die verslag hadden te doen over het gebeuren van de jongste decennia, een tijd waar velen redelijk mee vertrouwd zijn…
Toen de opstellen die tezamen dit boek vormen de een na de ander bij de commissie binnenkwamen, bleek dat daarin één aardrijkskundig gegeven, Leiderdorps ligging aan de Rijn, telkens weer een rol speelde. De bewoning was, lange tijd, een typische lintbebouwing, langs het lint van de rivier, die ook voor het verkeer steeds betekenis had. En die betekenis werd van meer gewicht toen het jaagpad er kwam. In onze eeuw pas ging de snelweg Leiderdorp doorsnijden, zodat het kruispunt werd van de oude verbinding en de nieuwe. Deze omstandigheid reikte ons de titel aan voor dit boek.
Maar men lette er op dat er niet ‚van jaagpad tot snelweg’ staat. Een relaas over wat gebeurde, van de vroegste tijden tot heden, kan, naar we hopen, genietbaar zijn, ook als het niet, doelgericht, verleden aan heden oordeelt en omgekeerd. Wat doen wij met de wetenschap dat er vroeger allerminst snel werd „gejaagd”’, terwijl men zich nu hoogst gejaagd voortspoedt over de snelweg? Men kan er Leiderdorp gelukkig om prijzen dat het, nog steeds, aan verschillend levenstempo van verschillende tijdperken tegelijk deel hebben kan.
Het samenstellen van dit boek leek een zware opgave, maar het was het niet. Er was wat organisatorische storing, maar die voltrok zich buiten de commissie om. Wij waren tenslotte zo gelukkig onderdak te vinden bij de Stichting 1200 jaar Leiderdorp. De commissie zelf werkte in goede sfeer, en voortvarend: snel, maar niet gejaagd. Op 14 november 1977 hield ze haar eerste werkvergadering en toen er, toevallig, precies een jaar later weer zo’n bijeenkomst was, lag alle kopij op tafel. Dat mag verbazingwekkend lijken voor ieder die weet hoe ergerlijk vaak bij werk dat zo wordt opgezet traagheid van enkelen de voortvarendheid van anderen dwarsboomt. Wij mogen dus, gelukkig, alle medewerkers gelijkelijk van harte danken! Wij weten dat de auteurs nogal gehinderd werden door andere plichten…
